23 december 2019Geen reacties

De Schoolreis 2019 | Deel 1

De Stichting Dutch African Badger heeft als doel kansarme kinderen uit een township in Kaapstad kennis te laten maken met de Zuid-Afrikaanse natuur en wilde dieren. Waarom? Founder Arnoud van der Klis: “Omdat kinderen praktisch nooit de sloppenwijk uitkomen en geen idee hebben van het mooie wildlife dat Zuid-Afrika te bieden heeft en hoe belangrijk het is hier zuinig mee om te gaan. Als je kinderen hiervan bewust kan maken, krijgen ze respect voor de natuur en komen ze later hopelijk niet in de verleiding om bijvoorbeeld te gaan stropen voor geld.”

Van 3 t/m 6 oktober 2019 werd de tweede schoolreis georganiseerd door de stichting Dutch African Badger. Net als vorig jaar gingen er ruim 30 kinderen van de school iThemba Labantu mee. De school ligt middenin township Phillipi in Kaapstad. Vanuit Nederland waren ambassadeurs Wouter Hartemink en Joep van Os aanwezig, en founder van de Stichting Arnoud van der Klis. Vanuit Zuid-Afrika (Kaapstad) was Nigel Pfister erbij. Hoe kijkt Arnoud terug op de schoolreis?

“Een fantastische, hartverwarmende en ook leerzame reis. Een reis die begint met onzekerheid. Wie gaat er precies mee, want de samenstelling van de groep staat nooit vast. Palesa een meisje dat al met haar jas en tas klaarstond, kreeg op het laatste moment te horen dat ze niet weg mocht vanwege een sterfgeval in de familie. Met tranen in haar ogen ging ze naar huis. Tradities gaan voor ….

Vanuit Nederland waren er nu voor het eerst twee ambassadeurs van de Stichting aanwezig, Wouter en Joep, zodat ook zij konden ervaren hoe het is om met de kinderen op pad te gaan. Het begon al goed met een ontvangst op de school met gezang van de kinderen en een erehaag … Daar krijgt iedereen toch kippenvel van?

Het was even spannend met de buschauffeur, hij wilde eerst niet het township inrijden met de bus en was ook dwars toen hij hoorde dat er delen van de route over gravelroads ging. Gaandeweg de reis kreeg hij pas echt door wat de kinderen gingen doen en hoe blij ze waren. Langzaam liet hij al zijn belemmeringen varen. Mooi ook om te zien dat de kids echt loskwamen. Eerst waren ze nog onder de indruk toen ze T-shirts en jassen kregen uitgedeeld, maar een paar honderd kilometer later, waren ze aan het lachen, kletsen en zingen. Een mooi gegeven. Helemaal in combi met gangmakers Wouter en Joep. Grappig ook dat we onderweg net als vorig jaar weer bij Wimpy’s gingen lunchen, thanks Remco Schoonen voor het aanbieden van deze lunch! Het personeel daar zat wel even in de stress; 35 hamburgers, friet en drankjes, dat is daar een bestelling die ze niet dagelijks krijgen!

Het grote verschil met de eerste schoolreis is dat we dit jaar gebruik konden maken van onze eigen boerderij, Seven Fountains Farm, en dat leverde een enorme meerwaarde op. We hadden het hele complex voor onszelf, de kinderen sliepen in mooie tenten met veldbedden, slaapzakken, en een kastje met lampje en stoelen voor de tent (allemaal gekocht met behulp van onze donateurs).  Het personeel van Seven Fountains Farm heeft onder leiding van onze manager Daan Teeuwsen er ontzettend veel tijd aan besteed om alles goed op te zetten. De kinderen waren zo blij dat ze hier drie nachten mochten slapen en zo een paar dagen konden genieten van een onbezorgde tijd. In de tent hoor je overigens op de achtergrond regelmatig dieren uit de omringende parken; het gebrul van een leeuw of het gejank van een black backed jackal.”

De volgende keer: het bezoek aan Addo

13 december 2019Geen reacties

Een onbezorgde middag

Vandaag (14/07/2019) hebben we de kinderen die vorig jaar mee op schoolreis gingen uitgenodigd voor een onbezorgde middag. Eerst zijn we gaan eten bij Mac Donalds en daarna hebben we de kinderen meegenomen om te voetballen en te spelen op het strand.

We hebben de kinderen bijna een jaar niet gezien en het is geweldig om ze weer te spreken. De verhalen zijn heel schrijnend. Vorige week ging het helemaal mis in het township waar ze wonen, 13 mensen werden gedood. Sommige kinderen zagen dit letterlijk gebeuren: ‘voor ons is het normaal’ zeggen ze.

Een van de leraren vertelt me dat ze ‘s nachts regelmatig een matrasje op de grond gooit en daarop slaapt. ‘Dan weet ik tenminste dat als er kogels door de muur gaan ze over me heen gaan…’. Elke ochtend is ze weer blij dat ze wakker wordt. Je weet nooit wat er kan gebeuren.

De stichting Dutch African Badger heeft als doel om de kinderen te verbinden met de natuur maar we raken steeds meer betrokken bij hun leven. Het was een geweldige middag, we love the kids!

12 december 2019Geen reacties

Nieuwe safari tenten

stichting-dutch-african-badger-nieuwe-tenten-voor-de-school-safari-door-fundraising

Met twee fundraisers in het afgelopen half jaar heeft Dutch African Badger een mooi bedrag opgehaald voor nieuwe tenten. Die hebben we hard nodig voor de schoolsafari’s, die we organiseren voor jonge Zuid-Afrikanen uit townships.

Een pubquiz van netwerkvereniging De Ronde Tafel 192 en onze eigen Midsummer Braai waren niet alleen prachtige evenementen, ze hebben ook € 5.604,84 opgeleverd.

Daarnaast hebben diverse bedrijven en particulieren een ‘eigen’ tent gesponsord, à € 500,-. Zo hebben we een flinke stap kunnen zetten in de aanschaf van de tenten die worden geplaatst op de nieuwe, vaste uitvalsbasis Seven Fountains Farm. Zo hoeven we geen kosten meer te maken voor overnachtingen.

Waarom nemen we de kinderen mee op reis? De boodschap is: Zorg voor jezelf zoals de natuur voor zichzelf zorgt. In de sterk vervuilde townships ontwikkel je geen enkele positieve ervaring met de natuur. Je leert te overleven, dat wel. Maar uiteindelijk is die les heel destructief: Jongeren sluiten zich aan bij een gang en worden zelden oud. Of ze worden stroper en vernielen het kwetsbare ecosysteem. Onbewust, want ze weten niet eens wat natuur ís.

Ook interesse om steentje bij te dragen en een tent te sponsoren? Met je bedrijf, alleen of samen met vrienden. Neem dan contact op met onze stichting via info@dutchafricanbadger.com

11 december 2019Geen reacties

Zuid-Afrikaanse Braai

stichting-dutch-african-badger-zuid-afrikaanse-braai-fundraising-evenement-blushuis-breda

Stichting Dutch African Badger organiseerde op 22 juni een zomerse braai in het Blushuis Breda. Er kwamen circa 80 mensen om te genieten van de superlekkere gerechten, drankjes, de zon, de mooie locatie en natuurlijk van elkaar!

Het doel was deze avond geld in te zamelen voor tenten die gebruikt gaan worden voor de tweede schoolreis van kansarme kinderen uit een township in Kaapstad. De ruim dertig kinderen overnachten dan op Seven Fountains Farm, de boerderij van de founder van de Stichting, Arnoud van Der Klis. De boerderij ligt dichtbij vijf natuurparken en van hieruit gaan de kinderen het grote wild ontdekken. Ook is er voldoende tijd voor de kinderen om onbezorgd te spelen. Als je in een sloppenwijk woont heb je immers geen tuin, voetbalveldje of speeltuin. Daarom; kennis maken met The Big Five en having fun! Dat gun je toch ieder kind?

10 december 2019Geen reacties

Rally RT192 Breda

stichting-dutch-african-badger-rt192-breda-fundraising-evenement-rally-2018

Ronde Tafel 192 Breda haalde maar liefst 17.945 euro op voor Stichting Dutch African Badger! Hier zijn we ontzettend blij mee!

Op de foto hieronder Arnoud met de commissie van de Ronde Tafel 192 die de rally heeft georganiseerd.

9 december 2019Geen reacties

Goede Doelen Diner

stichting-dutch-african-badger-goeden-doelen-diner-lutherse-kerk-breda

Op 12 oktober 2018 organiseerde de Stichting Dutch African Badger het eerste goede-doelen-diner. Als locatie was de Lutherse Kerk gekozen in de Veemarktstraat Breda.

Heel sfeervol, en .. helemaal zelf in te richten. In totaal waren er 70 genodigden die genoten van een vier-gangen-diner. Arnoud en Marjanne gaven namens de Stichting twee korte presentaties om een beeld te schetsen van de schoolreis.

8 december 2019Geen reacties

Eerste schoolreis 2018

stichting-dutch-african-badger-schoolreis-2018-kaapstad-zuid-afrika

Het was eindelijk zover! In september gingen we vier dagen op pad met 30 kinderen die wonen in Pilipi, een van de grootste townships van Kaapstad. We dat zijn: Founder van de Stichting Arnoud van der Klis met vrouw en kind (Marjanne Riemens en Anne), en vanuit het bestuur Ingrid met haar man Remco Schoonen. De belofte? Met een bus door Zuid-Afrika, naar Natuurpark Addo om daar wilde dieren te spotten, en op leuke plekken te overnachten met voldoende ruimte om te spelen, om vrij te zijn.

De kinderen die meegingen waren tussen de 10 en 17 jaar oud en zitten op de school iThemba Labantu. Deze school hebben we bewust uitgekozen omdat hier niet alleen schoolprogramma’s worden gedraaid, maar er ook een soort naschoolse opvang is waar oudere kinderen een beroep kunnen leren. En heel belangrijk: waar kinderen een maaltijd krijgen, want dat is niet vanzelfsprekend voor deze kinderen.  De school is in feite een soort community in de wijk, en een wat breder draagvlak. Juist daarom hebben we deze school gekozen. Het is de bedoeling elk jaar een andere groep kinderen mee op reis te nemen.

Het is niet voor te stellen wat voor ‘leven’ deze kinderen hebben. In de sloppenwijk zijn er nauwelijks sanitaire voorzieningen en wooncomfort? Nooit van gehoord, vaak is er geen elektriciteit in de ‘huisjes’ en als het regent staat de vloer meteen blank. Schrikken is het ook als je hoort dat als er bijvoorbeeld brand is, je zeker weet dat je alles wat je hebt, kwijtraakt want hulp is altijd te laat of komt niet. Geen brandweer, geen politie die gehoor geeft aan wanhopige oproepen. Het leven is er hard, er is nooit rust. Je moet altijd alert zijn, gevaar is er elk moment. De bendes op de straten, de willekeur waarmee er gevochten en geschoten wordt … Maar ook met de familie. Elk kind weet wel een verhaal te vertellen van huiselijk geweld, of de stress van de neefjes en nichtjes die bij je in komen wonen omdat ze nergens anders terecht kunnen. En zo gaat de lijst maar door .. Tel daarbij op dat er nauwelijks manieren zijn om je afval te dumpen en je weet meteen dat ziektes hier makkelijk de kop op steken. De gemiddelde levensverwachting is maar 55 jaar. Dat is toch niet te vatten? Iedereen die wel eens in Kaapstad is geweest, kent de beelden van de sloppenwijken, daar kun je niet om heen. Als je vier dagen lang verhalen hoort hoe het leven daar is – zonder dat de kinderen klaagden – krijg je er pas echt een gevoel bij. Wat opvalt: kids die zo weinig hebben en zo’n hard leven hebben en dan zo blij zijn … Geweldig om te zien! Later ontdekken we dat dit ‘ubuntu’ is maar daarover later meer.

Als we terug in Nederland zijn en de verhalen gaan vertellen over de eerste schoolreis, kunnen we het bijna niet verwoorden. Zo veel indrukken, zo’n mooie reis, zo’n connectie. Iemand zei tegen mij: “Wat mooi dat jullie dit deden voor de kinderen, wat zullen ze dankbaar geweest zijn.” Ik zei meteen: “Dat geldt ook andersom, we hebben zoveel van elkaar geleerd, het was zo harmonieus.” Hoe dat komt? Het wij-gevoel is bij deze kinderen heel sterk, ze zijn samen, ze helpen elkaar. Moeiteloos. Het gaat vanzelf. Ze letten op elkaar, de ouderen zorgen voor de kleintjes, en als we ’s avonds bij het kampvuur zaten en twee of drie kinderen hadden een mobieltje, dan legden ze die gewoon weg. Allemaal gelijk. Ook met het eten: niemand met een allergie, niemand met een ‘ik lust dit niet’, allemaal keurig het bord leeg eten, het bord wegzetten. Als de grote jongens enorme trek hadden en wij kwamen aanlopen om eten op te scheppen, lieten ze ons voorgaan. Ladies first. Altijd een grapje … Met elkaar zingen, voordrachten doen … Deze kids weten dat ze hun hersenen hebben en hun hart. Niet veel meer. Maar is dit niet juist heel belangrijk?

Goed: terug naar de missie van de reis. De kinderen de natuur laten zien. Deze kids zijn nooit verder geweest dan hun sloppenwijk, hoe gaaf was het voor hen om met een bus door Zuid-Afrika te rijden. “I’m proud at South Africa” hoorde ik regelmatig. We gingen overnachten bij een backpackers-accommodatie. Een feest voor de kids; we hebben een kamer met vier jongens! Er staat een echte koelkast in ons huisje en ga zo maar door. Ze waren zo blij, zo vrij. Thuis kunnen ze nooit op straat spelen, hier renden ze rond, tot diep in de nacht. Het bezoek aan Addo was natuurlijk prachtig. Een lezing van een ranger, een rondrit met de bus, een picknick en ’s avonds nog een nachtsafari. De kinderen zagen buffels, leeuwen, zebra’s, wrattenzwijnen en nog veel meer. Later beseften we pas dat het voor hun heel veel impact had. Sommigen hadden geen idee hoe groot de dieren echt waren en iemand zei later ‘thank God the lions didn’t kill us’. Ook bezochten we nog het Addo Wildlife Center; daar kan je kleinere dieren (slangen, vogels, konijnen etc.) bekijken en vaak ook oppakken en aaien. De grootste verrassing? De oudste jongen uit de groep, harde uitstraling, beetje doffe ogen, klaarde helemaal op toen hij een konijntje vasthad en verbaasd was over de zachtheid. Niet voor te stellen, deze kinderen aaien nooit dieren … Overigens kwam deze jongen helemaal los, de docent vertelde ons dat hij voor het eerst in een jaar weer lachte …

Viel het mee? Ja! Het kostte ons geen energie, de hele reis is samen te vatten als ‘flow’. Of voldoening, of wat voor woord je er ook aan geeft. We hebben nog heel veel verhalen maar wellicht dat het filmpje meer zegt dan 1.000 woorden.

En lees vooral ook de reacties van de kinderen. We hebben van iedereen een persoonlijke brief ontvangen. Zo lief!

Sikhokele; I fell in love with nature! I am still afraid of some of them though some like snake and lion

Palesa; I realised that the reason why I did not like animals was because I didn’t know much about them..the camp really changed my perspective towards all animals, big or small and it’s all thanks to …

Sihle; we had free wifi , the best things swimming in the pool, chilling with friends the food and the people around us, I love bunnies

Sbahle; Anne was 11 years old, she was my friend. She liked to sit next to me sometimes when we eat dinner, supper or breakfast.

Sinalo; I never have been happy in my life like that and the food was also delicious and Wimpy

Sikelelwa; what I loved most was the breakfast with coffee My most amazing thing of all was to see a huge eating elephant.

Sinoxolo; My camp was very very very very nice. It was the one now make people happy

En wat we de volgende keer willen toevoegen? Meer speeltijd voor de kinderen. We overnachtten een keer op een camping met allemaal tentjes voor twee, en met een rugbybal en een zwembad zijn de kids zoooo blij. Dus volgende keer meer speeltijd! En … natuurlijk bieden we dat dan aan op onze nieuwe boerderij in Zuid-Afrika, www.sevenfountainsfarm.co.za Ligt een half uurtje rijden van Nationaal Park Addo. Hoe kan het zo lopen …

Desmond Tutu (1999): “Iemand met ubuntu staat open voor en is toegankelijk voor anderen, wijdt zich aan anderen, voelt zich niet bedreigd door het kunnen van anderen omdat hij of zij genoeg zelfvertrouwen put uit de wetenschap dat hij of zij onderdeel is van een groter geheel en krimpt ineen wanneer anderen worden vernederd of wanneer anderen worden gemarteld of onderdrukt.

Stichting Dutch African Badger

Barbaralaan 206

4834 SM Breda

The Netherlands
Arnoud van der Klis
(+31) 06 51 08 26 96

info@dutchafricanbadger.com

Beleidsplan Dutch African Badger

Copyright 2019 | Dutch African Badger